Kolejny cykl katechez zainspirowanych przez bpa Romualda Kamińskiego jest poświęcony sakramentom. Przez te widzialne znaki dokonuje się niewidzialna łaska, a codzienność ludzkiego życia zostaje przeniknięta obecnością Boga, który wychodzi ku człowiekowi z miłością, przebaczeniem inadzieją.
EUCHARYSTIA – SAKRAMENT UCZESTNICZENIA W OFIERZE CHRYSTUSA
W czasie Ostatniej Wieczerzy Jezus polecił apostołom: „Czyńcie to na Moją pamiątkę”. Podczas Eucharystii Jezus Chrystus ofiarowuje się Ojcu. A zatem uczniowie Jezusa – z pomocą posłanego nam Ducha Świętego – mogą ofiarowywać się Ojcu, dokładniej: mogą włączyć się i uczestniczyć w ofierze składanej nieustannie w Kościele przez Jezusa Chrystusa.
Dzięki temu, że Jezus Chrystus jest obecny w swoim Kościele i polecił uczniom sprawowanie Jego Ofiary, możemy w niej uczestniczyć. Podczas każdej Eucharystii prezbiter wzywa Ducha Świętego nad złożonymi na ołtarzu chlebem i winem, aby stały się Ciałem i Krwią Jezusa Chrystusa. Przyniesione na ołtarz chleb i wino od momentu przeistoczenia zachowują swoją postać, ale są Ciałem i Krwią Chrystusa. Kapłan przełamuje Ciało Chrystusa i cząstkę łączy z Krwią Chrystusa w kielichu. W Eucharystii Chrystus daje to samo ciało, które wydał za nas na krzyżu, tę samą krew, którą wylał „za wielu na odpuszczenie grzechów” (Mt 26,28). Podczas udzielania komunii kapłan, diakon lub inny szafarz ukazuje przystępującemu hostię mówiąc: „Ciało Chrystusa”, na co ten odpowiada „Amen” i dopiero potem spożywa Ciało Pańskie.
Eucharystia jednoczy niebo z ziemią. Ona jest bramą nieba, która otwiera się na ziemi. W sakramentalnym znaku Chleba i Wina Jezus pozostał z nami przez wszystkie dni, aż do skończenia świata.
Katechizm Kościoła katolickiego wskazuje, że „Kościół zobowiązuje wiernych do uczestniczenia w niedziele i świat w Boskiej liturgii i do przyjmowania Eucharystii przynajmniej raz w roku, jeśli to jest możliwe w Okresie Wielkanocnym po przygotowaniu się przez sakrament pojednania. Kościół gorąco zaleca jednak wiernym przyjmowania Najświętszej Eucharystii w niedziele i dni świąteczne lub jeszcze częściej, nawet codziennie”. (KKK nr 1389)