Bierzmowanie jest obok chrztu i Eucharystii jednym z sakramentów chrześcijańskiego wtajemniczenia, wprowadza nas w pogłębienie wiary i uczy zaangażowania we wspólnotę Kościoła.
Nawiązuje ono bezpośrednio do opisanego w Dziejach Apostolskich wylania Ducha Świętego na Apostołów. W sakramencie bierzmowania kluczowa jest modlitwa nad kandydatem o siedem darów Ducha Świętego i namaszczenie czoła olejem krzyżma przy słowach: „Przyjmij znamię darów Ducha Świętego”. Szafarz bierzmowania – najczęściej biskup będący następcą Apostołów – obdarowuje kandydatów pełnią Ducha Świętego i jeszcze ściślej, już jako namaszczonych, włącza ich w życie kościoła. W ten sposób, przez obdarowanie pełnią Ducha, sakrament bierzmowania staje się dopełnieniem sakramentu chrztu i wprowadzeniem w świadome przeżywanie wiary.
W Wieczerniku dar Ducha pozwolił uczniom Chrystusa odważnie i z mocą głosić Ewangelię, dlatego nazywamy bierzmowanie sakramentem obdarowania i posłania. Otrzymujemy moc Ducha Świętego i jesteśmy posłani do świata, aby odważnie świadczyć o Zmartwychwstałym Chrystusie. Pięknie ujmuje to Katechizm Kościoła katolickiego: „Istotnie, przez sakrament bierzmowania ochrzczeni jeszcze doskonalej wiążą się z Kościołem i obdarzani są szczególną mocą Ducha Świętego. W ten sposób są jeszcze bardziej zobowiązani jako prawdziwi świadkowe Chrystusa do szerzenia wiary słowem i uczynkiem oraz do jej obrony” (KKK, nr 1285). Otrzymane w sakramencie bierzmowania dary Ducha Świętego: dar mądrości, rozumu, rady, męstwa, umiejętności, pobożności oraz bojaźni Bożej mają nas uzdolnić do dojrzałego chrześcijaństwa, podjęcia autentycznej odpowiedzialności za wiarę i Kościół.